کارایی پرایم کت قیر امولسیونی رویه آسفالتی جهت عایق بند نمودن : پرایم کت بخش مقدار مشخصی از قیر امولسیونی بر روی سطح جاذب موجود است که برای نفوذ به درون سطح، تثبیت سطح و چسبندگی بین آن و لایه بعدی اجرا می شود. پرایم کت عموما برای ایجاد لایه قیری جهت آب بندی کردن لایه اساس زیر اساس و بستر اجرا می شود و از نفوذ آب به لایه‌های پایین جلوگیری می کند. پرایم کت باعث افزایش پایداری لایه خاکی و جلوگیری از جدا شدگی مصالح ریزدانه از سطح لایه اساس توسط باد و باران می‌شود. همچنین چسبندگی رویه آسفالتی لایه اساس را افزایش داده و از لغزش لایه های نازک آسفالتی روی اساس جلوگیری می‌کند. امولسیون های کاتیونی و آنیونی دیر شکن و حداقل مقدار قیر استاندارد برای استفاده به عنوان پرایم کت باید مقدار زیادی حلال داشته باشند تا بدون رقیق کردن مورد استفاده قرار گرفته و به عمق کافی نفوذ کنند.

کارایی پرایم کت قیر امولسیونی رویه آسفالتی جهت عایق بند نمودن

میزان مصرف امولسیون برای پرایم کت حدود 1.5 تا 2.5 لیتر بر متر مربع توصیه می شود. مقدار و اندازه فضاهای خالی موجود در مصالح بستر بر نفوذپذیری امولسیون تاثیر گذار است و نوع امولسیون مقدار بخش و میزان رقیق کردن را تعیین می‌کند. معمولا امولسیون سی اس اس 1 برای استفاده درپرایم کت تولید می گردد. اجرای یک لایه قیر امولسیون میان لایه اساس (Base) و اولین لایه مخلوط آسفالتی جاده می‌باشد که سبب آماده سازی سطح اساس برای اجرای لایه دیگر آسفالت روی آن می‌شود برای این کاربرد، از قیرامولسیون زودشکن (CRS) یا دیر شکن (CSS) و یا کند شکن (CMS) استفاده می‌شود. این اندود نفوذی به منظور آماده نمودن سطح راه شنی جهت بخش قشر آسفالت انجام می گرددقیر پریمکت که در سطح راه شنی پخش می گردد در داخل خلل و فرج آن نفوذ نموده و علاوه بر تحکیم سطح راه شنی سبب تسهیل چسبندگی قشر آسفالت به بدنه راه می گردد. جهت اطلاع از فروش محصول با شماره 09121754110 تماس حاصل نمایید.

استفاده از قیرهای امولسیونی به منظور اجرای پریمکت بر روی بیس های با دانه بندی بسته و بدون تخلخل توصیه نمی گردد چون امکان نفوذ مناسب به درون لایه بیس را پیدا نکرده و بصورت فیلم نازکی روی بیس باقی خواهد ماند. لایه بیس آخرین لایه روسازی قبل از آسفالت بوده و عملکرد آن تعدیل بارهای وارده ناشی از عبور چرخ ترافیک از قشر آسفالت بالایی به قشر زیر اساس و در نتیجه لایه های خاکریز است بطوریکه در صورت ایجاد تنش مجاز وارد شده موجب تخریب، نشست و تغییر شکل آن نشود. این لایه باید دارای خاصیت زه کشی بوده و بتواند آب ناشی از بارندگی را به خارج از راه هدایت کند. بنابراین خاصیت توان باربری و زهکش بودن آن مهمترین اولویت در اجرای بیس است به همین دلیل بیس های آسفالتی و قیری روسازی و رویه های تمام آسفالت توصیه نمی گردد.