عایق آسفالت در راهسازی

استفاده از عایق محافظ آسفالت TPG : آسفالت را ماده قیری می نامند، زیرا حاوی قیر است که خود یک ماده هیدروکربنی محلول در دی سولفات کربن است. قطرانی که از تقطیر مخرب زغال سنگ نرم بدست می آید نیز حاوی قیر است. هر دو ماده ی آسفالت نفتی و قطران زغال سنگ به عنوان مواد قیر شناخته می شوند. با این حال، آسفالت نفتی را نباید با قطران زغال سنگ اشتباه گرفت چرا که خواص آنها بسیار متفاوت است. محتوای قیر در قطران زغال سنگ نسبتاً کم است، در حالی که آسفالت نفتی تقریباً به طور کامل از قیر تشکیل شده است. این دو ماده باید به عنوان موجودیت هایی جداگانه در نظر گرفته شوند.

کاربرد قیر از راهسازی تا عایق‌ کاری سطوح : پریمکت (اندود نفوذی)لایه‌ ای از قیر با قابلیت نفوذ بالا است که روی سطح اساس غیرآسفالتی (مانند شن یا سنگدانه) اعمال می‌شود. تک کت (اندود سطحی) لایه‌ای نازک از قیر که بین دو لایه آسفالتی یا بین آسفالت و سطح بتنی به کار می‌ رود. هدف از پریمکت تقویت اتصال بین لایه اساس و لایه آسفالتی و هدف از تک کت افزایش چسبندگی بین لایه‌ها و جلوگیری از جدا شدن یا لغزش لایه‌ های روسازی است.

مراحل ترمیم نشست جاده با آسفالت سرد : نشست جاده یکی از مشکلات رایج در راه‌سازی و نگهداری جاده‌ها است که در اثر فرسایش خاک، نفوذ آب، بارگذاری سنگین و تغییرات دمایی رخ می‌دهد.

کارایی بیتومن یا قیر در صنعت راهسازی : بیتومن یا قیر، متریال جامد یا نیمه – جامد در دمای محیط است، با افزایش دما نرم و با کاهش دما سخت می شود. در دمای بالا، بیتومن مانند مایعات نیوتونی رفتار می کند و با افزایش دما، گرانروی کاهش پیدا می کند. به همین دلیل قیر یا بیتومن، در زمان استفاده باید گرم شود. همچنین، بیتومن یک ماده ویسکوالاستیک است. بیتومن یا قیر مانند جامدات الاستیک در زمان های بارگیری کوتاه رفتار می کند و در زمان های بارگیری بیشتر مانند مایع ویسکوز یا چسبناک رفتار می کند. مولکول های قطبی موجود در قیر یا بیتومن منجر به تمایل قیر به سنگدانه ها می شود و ماده ای چسبناک و همچنین ضد آب است. قیر یک نوع محصول مهندسی بوده و مشخصات آن، بر پایه مشخصات فیزیکی متمرکز است نه براساس مشخصات شیمیایی.