عایق کاری های رطوبتی با رزین اپوکسی  : یکی از مهم ترین مشکلاتی که در اکثر ساختمان ها دیده می شود، وجود نم و رطوبت است که باعث می شود به ساختمان جسارت های جبران ناپذیری وارد شود. از این رو باید عایق کاری های رطوبتی انجام شود. البته روش های مختلفی برای عایق کردن ساختمان وجود دارد که متدوال ترین آنها عایق بندی توسط قیر و گونی می باشد. اما با پیشرفت تکنولوژی عایق های پیش ساخته با نام ایزوگام مورد استفاده قرار گرفته است و به تازگی مهندسان در تحقیقات خود به این نتیجه رسیده اند که می توان با رزین های اکریلاتی و استایرنی که محلول در آب هستند، کف پوش عایق رطوبتی جدیدی را تولید کنند.

کارایی اپوکسی کفپوش در صنعت مقاوم سازی ساختمان : رزین اپوکسی (Epoxy Resin) مصالحی دو جزئی (ترکیب رزین اپوکسی و هاردنر) با خاصیت چسبندگی بسیار خوب به بسترهای مختلف، مقاومت شیمیایی بالا (بویژه در محیط های شدید اسیدی و قلیایی) و استحکام کششی، فشاری و خمشی بسیار بالا می‌باشند. قبلا رزین های اپوکسی تقریبا تنها به عنوان پوشش سطح استفاده می شد. قبل از جنگ جهانی دوم، بالا بودن هزینه های تولید مانع از تجاری شدن کاربرد رزین اپوکسی شده بود. تلاش های بعدی و ابداع روش های تولید جدید، موجب پیدایش مقبولیت اقتصادی این رزین ها شد. در حال حاضر نیمی از رزین های تولید شده در کاربردهای روکش سطح استفاده می شود. باقیمانده در صنایع الکتریکی و الکترونیک، هوا فضا و ساختمان وسایر کاربردها، استفاده می شوند.

اجرای انواع کفپوش اپوکسی رزینی در انواع سطوح ساختمان : اپوکسی یک پلیمر است که در برابر گرما سخت می‌شود و از دو جزء فعال ساز (رزین) و سخت کننده (هاردنر) تشکیل شده است؛ که نیاز است برای اجرا کردن هاردنر با رزین به‌ خوبی مخلوط شده و طی زمان مشخصی پیوند شیمیایی تکمیل شده و خشک می‌ شود. رزین از مونومر یا پلیمرهای زنجیر کوتاه که انتهای آن‌ها گروه اپوکساید (اپوکساید یا اپوکسید یک گروه آلی است که از یک گروه اتری در یک حلقه شامل دو اتم کربن و یک اتم اکسیژن تشکیل شده است) قرار دارند. هاردنر نیز از دو نوع سیکلو آمین برای چسب‌ ها (بدون حلال) و پلی آمید برای رنگ‌ ها (دارای حلال) تشکیل می‌شود.