بهترین و پرمصرف ترین سیم و کابل کراس‌ لینک شده در سازه : پلی‌اتیلن یکی از ساده‌ترین، ارزان‌ترین و پرمصرف‌ترین ماده پلاستیکی در جهان است. کراسلینک‌کردن سبب گسترش کاربرد این پلیمر در محدوده وسیع‌تری شده است. از بین روش‌های کراسلینک‌کردن پلی‌اتیلن، روش سیلانی در چند سال اخیر به علّت مزیت‌های مختلفی مانند سادگی فرآیند، هزینه کم و سرمایه گذاری و خواص مطلوب در فرآورده و قابلیت استفاده از گریدهای مختلفی از پلی‌اتیلن مورد توجه قرار گرفته است. در کار حاضر کراسلینک کردن پلی‌اتیلن سنگین و سبک خطی انجام شده است و برای این منظور از وینیل تری اتوکسی سیلان و بنزوئیل پراکسید استفاده شده است. دی بوتیل دی لائورات قلع به عنوان کاتالیست در واکنش کراسلینک کردن بکار برده شده است.

بهترین و پرمصرف ترین سیم و کابل کراس‌ لینک شده در سازه

سیم و کابل کراس‌لینک شده گزینه‌ای ایده‌آل در بین سیم و کابل‌های موجود برای محفظه‌های موتور و سایر محیط‌هایی است که درجه‌ی حرارت بالایی دارند. سیم و کابل کراس‌لینک شده معمولاً با عایق پلی‌اتیلن با اتصالات عرضی و شیمیایی تولید شده و در محیط‌های همراه با حرارت شدید از قابلیت محافظت بالایی برخوردار است. درجه‌ی حرارت قابل تحمل بالای این عایق تضمین می‌کند که رشته‌ی مس درون سیم و کابل در مقابل دمای بالای محیط و خوردگی عایق می‌ماند. پلی اتیلن، یکی از انواع پلیمرها بوده که دارای خاصیت ترموپلاستیک است. این خاصیت باعث شده تا پلی اتیلن پس از رسیدن به نقطه ذوب خود به حالت مایع درآید و دارای قابلیت ارتجاع شود. پلی اتیلن که دارای ساختار کریستالی شکل با کریستال‌ های نرم بوده، در صنایع ساخت پلاستیک در تمام دنیا بسیار پرکاربرد است. برای تولید پلی اتیلن لازم است تا اتیلن تحت فرآیند سنتز قرار بگیرد که ترکیب سازنده آن معمولا از گاز طبیعی و نفت خام تشکیل شده است. این ماده دارای نام‌ های مختلفی نظیر polythene ،polyethylene است و همچنین با اسم اختصاری PE نیز شناخته می‌ شود. جهت اطلاع از فروش محصول با شماره 09121754110 تماس حاصل نمایید.

گاز اتیلن یا C2H4 پلیمریزاسیون شده که تحت این فرآیند می‌ توان خواص مختلف آن نظیر چگالی، MFI یا شاخص جریان مذاب، میزان شبکه ‌ای شدن، وزن مولکولی و میزان توزیع این وزن و همچنین میزان بلورینگی را کنترل کرد و پلی اتیلن‌ را تشکیل داد. به طور کلی پلیمرها دارای انواع مختلفی هستند که هر کدام دارای وزن‌ های مولکولی مختلفی هستند و همین موضوع سبب تفاوت کاربرد آنها شده است. به طور مثال از پلیمرهایی که وزن مولکولی پایینی دارند، به عنوان روان کننده استفاده می‌ کنند. پلیمرهایی با وزن مولکولی متوسط، یکی از واکس‌ های مخلوط پذیر با پارافین بوده و پلیمرهایی که دارای وزن مولکولی بالایی هستند، بهترین نوع پلیمر برای تولید پلاستیک هستند.