عایقکاری با پوشش الاستومری یکی از روشهای مدرن محافظت از سطوح ساختمان در برابر نفوذ آب، رطوبت، تابش خورشید و تغییرات دمایی است. این پوششها پس از اجرا یک لایه پیوسته، انعطافپذیر و نسبتاً کشسان روی سطح ایجاد میکنند؛ لایهای که میتواند حرکتهای جزئی سازه و ترکهای مویی را تا حد مشخصی پوشش دهد. به همین دلیل، پوشش الاستومری در پروژههایی مانند عایقکاری بام، دیوار بیرونی، تراس، سرویس بهداشتی، نما و برخی سطوح فلزی، جایگزین یا مکمل مناسبی برای روشهای سنتی مانند ایزوگام و قیرگونی محسوب میشود.
رطوبت یکی از مشکلات رایج در ساختمانهاست که میتواند از مسیرهای مختلفی مانند پشتبام، دیوارهای خارجی، تراس، سرویسهای بهداشتی، زیرزمین و سطوح بتنی وارد سازه شود. اگر این رطوبت در زمان مناسب کنترل نشود، بهتدریج باعث ایجاد لکههای نم، شوره، پوستهپوسته شدن رنگ، تخریب پوششها و کاهش دوام مصالح خواهد شد. به همین دلیل عایق رطوبتی پلیمری به عنوان یکی از روشهای جدید آببندی، در بخشهای مختلف ساختمان مورد استفاده قرار میگیرد.
شاید این سؤال برای بسیاری از کارفرمایان مطرح باشد که چرا برخی دیوارها با وجود ضخامت زیاد، باز هم صدا را عبور میدهند؟ پاسخ در قانون «جرم» و «جداسازی» نهفته است. هر چه جرم یک دیواره بیشتر باشد، انرژی صوتی کمتری از آن عبور میکند؛ اما این تنها بخشی از ماجراست. مهمتر از جرم، «جداسازی صوتی» است. اگر دو لایه دیوار کاملاً به هم متصل باشند، ارتعاشات از یک لایه به لایه دیگر منتقل میشود. برای رسیدن به بالاترین سطح عملکرد عایق صوتی، باید بین لایههای مختلف دیواره، یک فضای خالی یا یک واسط انعطافپذیر ایجاد کرد تا از انتقال ارتعاش جلوگیری شود.
